De Drie Gratiën


Afrodite


Hera


Pallas

De Drie Gratiën


Zeus had besloten Peleus met de Nereïde Thetis in het huwelijk te doen treden, waaruit Archilles zou worden geboren.
Alle goden en godinnen waren op het bruiloftsmaal genodigd, dat in Thessalië gehouden werd en elk bracht voor het bruidspaar geschenken mee. Slechts Eris, de godin van de tweedracht was uit vrees voor stoornis van de vreugde niet uitgenodigd.
Om zich voor deze belediging te wreken, wierp zij plotseling op de door de gasten omringde feestdis een gouden appel, met het opschrift ‘voor de schoonste’! op de appel.

Hera, Athena en Aphrodite deden aanspraken gelden.
Toen zij het niet eens konden worden, wendden zij zich tot Zeus met het verzoek, dat hij in deze strijd zou beslissen. Deze had echter geen zin zich de wraak van twee van de godinnen op de hals te halen. Hij ontweek daarom voorzichtig een beslissende uitspraak en verwees hen naar de op de berg Ida wonende Paris.
De godinnen namen hem als scheidsrechter aan en begaven zich onder geleide van Hermes naar de Ida.

Paris verklaarde, nadat de Hermes hem de oorzaak van de komst van de drie godinnen had medegedeeld, aan hun verlangen te willen voldoen.
Lang stond hij besluiteloos. Alle drie schenen hem even schoon toe.
Hera probeerde hem over te halen door hem te beloven dat zij hem de grootste rijkdommen en de heerschappij over geheel Azië zou schenken.
Athena beloofde hem grote krijgsroem en de diepste wijsheid en Aphrodite streelde zijn eigenliefde door hem als schoonste jongeling van Phrygië te roemen, die ook de schoonste vrouw op aarde waardig was.
Tevens beloofde zij hem, dat zij hem zou bijstaan om de liefde te verwerven van de schoonste vrouw op aarde, Helena, de dochter van Leda en gemalin van Menelaos, de koning van Sparta, wanneer hij haar de prijs van de schoonheid toewees.
Nu aarzelde Paris niet langer; meegesleept door de verleidelijke voorstellingen en beloften van de godin Aphrodite, schonk hij haar de gouden appel. Van die tijd af aan waren Hera en Athena verbitterde vijandinnen van de Trojanen.

In mijn optiek staan alle goden en godinnen überhaupt model voor de Archetypen, de oerbeelden, oerkrachten van de kosmos. Deze krachten werken ook op de mens in en veroorzaken in zowel het individu als in het grote verband alles wat er gebeurt met iedereen. Alleen heeft de één meer openingen voor Pallas Athene- energie; de ander voor Aphrodite (Venus) enzovoort.

De titel De Drie Gratiën heb ik gekozen voor het plot van de wrekende heks, die de gouden appel in de ring gooit teneinde iedereen te straffen die haar niet welkom heette.
De les voor mij zit hierin, dat als ik bepaalde eigenschappen in mezelf ontken of onderdruk, dan vallen ze me in de buitenwereld steeds weer voor de voeten. Paris was dus ongelooflijk dom om te kiezen voor één vrouw, zich daarmee de rampen van de andere twee op de hals halend.

In deze bundel tracht ik mijn graTieuze gevoelens vorm te geven; en in weer in een andere bundel komt de marTiale kant aan bod. Zodoende tracht ik mezelf als geheel te accepteren.

Veel plezier in het herkennen van jezelf, vooral door wat je veroordeelt of afwijst.